شب. سکوت. کویر

بیا به شام غریبان ما و مهمان شو که امشب اهل دلی عاشقانه می خواند. "اینجا فقط فریاد است. فریاد با صدای سکوت"

سلام

با احترام به نظر دوستان عزیزم که خیلی هم دوستشون دارم و پیام و پیغامهای جالبی برام فرستاده اند.

فکر می کنم ما انسانها یک بار به دنیا می آئیم  و یکبار از دنیا می رویم حیف است که ندانیم چرا آمده ایم و جرا رفتیم.  طول زندگی اصلاً مهم نیست بیش از آن عرض زندگی مهم است....

خیلی دوستتون دارم

 این عکس یک حباب است که در نگاه اول چیزی روی آن مشخص نمی شود ولی دقت که کنید تصاویر واضح تری خواهید دید که انعکاس محیط اطراف است....1.jpg

ساقی به نور باده برافروز جام ما                                                                                                                                              مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

ما در پیاله عکس رخ یار دیده‌ایم                                                      ای بی‌خبر ز لذت شرب مدام ما

هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق                                                                         ثبت است بر جریده عالم دوام ما

چندان بود کرشمه و ناز سهی قدان                                                                                                                    کاید به جلوه سرو صنوبرخرام ما

ای باد اگر به گلشن احباب بگذری                                                                                                                          زنهار عرضه ده بر جانان پیام ما

گو نام ما ز یاد به عمدا چه می‌بری                                                                                                                         خود آید آن که یاد نیاری ز نام ما

مستی به چشم شاهد دلبند ما خوش است                                                                       زان رو سپرده‌اند به مستی زمام ما

ترسم که صرفه‌ای نبرد روز بازخواست                                                                                                   نان حلال شیخ ز آب حرام ما

حافظ ز دیده دانه اشکی همی‌فشان                                                                                                                    باشد که مرغ وصل کند قصد دام ما

دریای اخضر فلک و کشتی هلال                                                                                                                                    هستند غرق نعمت حاجی قوام ما

……………………………………………………………………………………………………

گویند که باده خوار را دین نیست   من باده خورم که باده خود دین من است

می خوردن و شاد بودن آئین من است   فارغ بودن ز کفر و دین  دین من است

.........................................................

گر ما ز سر  بریده می ترسیدیم   در محفل عاشقان نمی رقصیدیم

 

نوشته شده در ٢٥ امرداد ۱۳۸۸ساعت ۳:٥۱ ‎ب.ظ توسط مرتضی دشتیان نظرات () |


Design By : Night Skin