شب. سکوت. کویر

بیا به شام غریبان ما و مهمان شو که امشب اهل دلی عاشقانه می خواند. "اینجا فقط فریاد است. فریاد با صدای سکوت"

بودن, حصار تنگ و تاریکی است

                                                  که در آن دیگران همه به تاریکی و تنگنا خو کرده اند( احساس نکرده   اند)

                        چه سخت و غم انگیز است سرنوشت کسی که طبیعت نمی تواند سرش را کلاه بگذاررد

                                                    چه تلخ است میوه درخت بینایی!

                                                   این چه سرگذشت غم انگیزی است در حیات آدمی!

                                                   بی تابی فرار از بند به سوی رهایی و  اظطراب نجات از رهایی

                                                    حلاج شهرم که کسی نمی داند که زبانم چیست؟

                                                                 که دردم چیست؟

که عشقم چیست؟

که دینم چیست؟

که جنونم چیست؟

که فقانم چیست؟

که سکوتم چیست؟

                                      چه رنجی است لذتها را تنها بردن و چه زشت است

                                  زیبایی ها را تنها دیدن و چه بدبختی آزار دهنده ای است تنها خوشبخت بودن

 

           انسان فواره ای است که: از قلب زمین عصیان می کند

 

 

استاد دکتر علی شریعتی

 

 

 

 

 

 

نوشته شده در ۳ شهریور ۱۳۸٧ساعت ٧:۱٠ ‎ق.ظ توسط مرتضی دشتیان نظرات () |


Design By : Night Skin