بودن, حصار تنگ و تاریکی است

بودن, حصار تنگ و تاریکی است

                                                  که در آن دیگران همه به تاریکی و تنگنا خو کرده اند( احساس نکرده   اند)

                        چه سخت و غم انگیز است سرنوشت کسی که طبیعت نمی تواند سرش را کلاه بگذاررد

                                                    چه تلخ است میوه درخت بینایی!

                                                   این چه سرگذشت غم انگیزی است در حیات آدمی!

                                                   بی تابی فرار از بند به سوی رهایی و  اظطراب نجات از رهایی

                                                    حلاج شهرم که کسی نمی داند که زبانم چیست؟

                                                                 که دردم چیست؟

که عشقم چیست؟

که دینم چیست؟

که جنونم چیست؟

که فقانم چیست؟

که سکوتم چیست؟

                                      چه رنجی است لذتها را تنها بردن و چه زشت است

                                  زیبایی ها را تنها دیدن و چه بدبختی آزار دهنده ای است تنها خوشبخت بودن

 

           انسان فواره ای است که: از قلب زمین عصیان می کند

 

 

استاد دکتر علی شریعتی

 

 

 

 

 

 

/ 2 نظر / 16 بازدید
امین

سلام خیلی قشنگ بود. سایر مطالب وبلاگتون هم زیباست.[دست] موفق باشید[گل]

آيه هاي دلنشين

سلام دوست عزيز هيچ شده دلت بخواد روزي يه آيه مهمان خدات باشي؟ اگه دوست داري يه سر بيا خونهء خودت... آيه هاي دلنشين روي يك آيه بخوان و زمزمه كن.. شايد به دل تو هم نشست... و با ما همنشين شدي... شايد بد نباشد هر روز صبحمان را با كليك آيه هاي دلنشين و زمزمه يك جمله از خدايمان نوراني كنيم... اگر موافقي هر روز يك كليك نوراني با ما باش يا علي